BIJ SZWEDZINA

Zwrotka 1

Poderwij gnaty, hej, kto żyw,

Przynoszę wieść straszliwą,

Bo oto Szwedzin butny, zły,

Wnet stanie pod Oliwą.

Już toczy tu okrętów moc,

Złe maszty widać z dala,

Nad naszą flagą czarna noc,

Już pora bić na alarm...

Wnet pierwszy bryg na cel nas brał,

Bo miał nas jak na dłoni,

Obrócił się i plunął z dział,

Aż dymem się przesłonił.

Lecz tylko wodę prochem psuł,

Choć jeszcze raz próbował,

Odpowiedź wziął z dziesięciu rur

I gorzko pożałował...

Największy psubrat ku nam rwie,

Chciał z prawej nas zaskoczyć,

Zachował Stary zimną krew,

Nie spuszczał z niego oczu.

Aż chwycił ster do silnych rąk,

Wnet zrobił zwrot na niego

I rozdarł drania dziobu ząb

Żywcem pogrzebanego...

Kolejny okręt jest tuż, tuż,

O burtę burtą wali,

Do bójki Szwedzin gotów już,

Lecz nasi tyż to znali.

Na pokład dziki wrzask się wdarł,

Lecz wzięli tęgie bicie,

Chwycili chłopcy, co kto miał,

Niewielu uszło z życiem...

Bij Szwedzina, bij Szwedzina,

Lej Szwedzina, le-ej.

Pamiętaj Brachu - gęsta mina,

Tylko w głos się śmie-ej.

Nam karków nikt nie zgina,

Nie przegramy bitwy te-ej,

Nikt naszych armat nie powstrzyma,

Razem, heja-hej...

Oliwski bój przeminął, hen,

Już dawno zapomniany,

Dziś cieszy nas wesoły czas

I wina pełne dzbany.

Lecz pomnij Bracie chłopców,

Co nie mogą być tu z nami,

Odeszli gdzieś w godzinę złą,

Odeszli nie żegnani...