BRZEGI PERU (WIELORYBNICY)

Hej, wielorybnicy, nam wichrów i burz

Nie straszne są ryki. Czas w drogę nam już.

Kapitan powiedział, a ja wierzę mu:

Jest moc wielorybów u brzegów Peru.

Po drodze do Peru minęliśmy Horn,

Chłopy żylaste i ja, Ty i on.

Łodzi wystarczy, no to żagle na maszt.

Sygnały wiadome - na łowy już czas.

Pierwszego zoczyliśmy, gdy już zapadał zmierzch

I wtedy stary Banker tak do nas rzekł:

- Spokojnie, do koi, wypocząć, ja wiem,

Jutro po lewej pojawią znów się.

O piątej nad ranem poderwał nas wrzask

Człowieka na topie: "Tam dmucha. There she spouts!"

A z dołu ryk drugi: "No, gdzie one są?" -

"Dwa rumby po lewej i trzy mile stąd!"

"All hands on deck!" I tupot, i krzyk,

Tablety do łodzi, nie leni się nikt.

Odważnie i żywo, do brasów, do rej,

"Obracać w dół łodzie - Roll her away!"

Pierwsza łódź gładko ześlizgnęła się w dół,

Frunęła po falach, wygięte plecy w pół.

Sterniku pamiętaj, com powiadał Ci,

Uważaj na ogon, chociaż bestia wciąż śpi.

Jeff trafił i cielsko zapadło się w głąb,

Wybieraj! I obłóż! Nagle brakło nam rąk.

Wypłynął, krwią rzygnął, na hol dał się wziąć,

Chwyciliśmy haki, by płetwy mu ciąć.

Przy burcie, na gajach ciągnęliśmy tran,

Rekiny szalały we krwi z jego ran,

A każdy się zwijał i robił za trzech,

No bo wyszło nam lepiej niż po pięćset na łeb.

I w starym Tumbez pohulamy, że hej,

Masz dziewkę, ja też, ze dwie setki dam jej,

Niech ma! Kiedy forsę przehulasz do cna,

Znów na wieloryby wyruszysz jak ja.