CARMELINE (KOZIORAJKA)

Zwrotka 1

Ach, jak ufny byłem, gdy wszedłem na jacht "Carmeline".

Statek już za parę dni ruszał z Bordeaux aż do Chin

I nadzieję miałem, że nie jest to parszywa balia,

I nadzieję miałem, że nie jest to najgorsza z kryp.

Wkrótce jednak wyszło, że Stary niczym wściekły chart,

Kuk i bosman - szuje dwie, jeden był drugiego wart.

Jak pijani stali na rufie tej parszywej balii.

Jak pijani stali na rufie tej najgorszej z kryp.

Gdy przywitał nas Hong Kong, w ośmiu zeszliśmy na brzeg,

Ale bosman - głupi bąk, widząc to od razu rzekł,

Że nie wolno schodzić nam z deku tej parszywej balii,

Że nie wolno schodzić nam z deku tej najgorszej z kryp.

Stary warknął słowa trzy: "K....a", "mać" i chyba "won".

Zakuł nas na kilka dni, by przećwiczyć nasz "bon ton".

Tydzień kąpaliśmy się w zęzie tej parszywej balii,

Tydzień kąpaliśmy się w zęzie tej najgorszej z kryp.

Gdy w kajdanach wlekli mnie, z ciałem pełnym krwawych pręg,

Kuk mrugając szepnął, że sprawi, aby Stary zmiękł.

Za nieśmiałe tete-a-tete w mesie tej parszywej balii,

Za nieśmiałe tete-a-tete w mesie tej najgorszej z kryp.

Miesiąc później, pełen czci, wszedłem na jacht "Sentinelle".

Statek już za parę dni wracał z Chin do La Rochelle

I nadzieję miałem, że nie jest to parszywa balia,

I nadzieję miałem, że nie jest to najgorsza z kryp.