JEJKU, JEJKU

W cuchnącej norze rzeczy rzuciłem wór,

A tu myk mi spod nóg szczur.

Kuk w mesie rzekł: "Oto obiad twój",

A na stole karakanów rój.

Nawet jeden taki, co miał biały wąs,

Tylko za mną chodził, chodził wciąż.

Właził mi do piwa i w szufladzie spał,

I tam z żoną dzieci miał.

W "piwnicy" rzężąc resztką sił,

Zlany ropą silnik w zęzach gnił.

Bił tam z grubej rury księżycowy zdrój,

Nawet Chief mechanik podstawiał słój,

Mówiąc: "Gdyby nawet pękł tu wał,

To ja dalej będę sobie gnał."

Stary w porcie kupił kaset sto,

Same gołe baby, chłopy, no i... wiecie co.

Potem cichcem to puszczał i czerwony miał łeb,

I wszyscy mówili, że Stary się wściekł.

Nocą gonił bajkoka, by mu czyścił buty,

Ale za to miał nasikane do zupy.

Już po jakimś czasie, gdzieś po stu trzydziestu dniach,

Na środku oceanu zaryliśmy w piach.

Ściągała nas Yellow Submarine,

A była to kubańska Zatoka Świń.

I były tam manewry NATO, statków tłok,

A nasz jednemu z nich łubudu w bok!

I była nota w ONZ,

A Stary znów czerwony miał łeb.

W zaniedbanej radiostacji stół zielony stał,

Na nim radzik nic nie robił, tylko w karty grał.

I nie myty, nie golony, no... nie lubił pić,

Ogrywał nas wszystkich do gołej rzyci.

A kiedy nazbierał naszych dolców wór,

W pewnym porcie zwiał jak szczur.

Już w powrotnej drodze przyszła wielka mgła,

A nasz Stary tym kaloszem "całą naprzód" gna.

I kiedy wiatr tę mgłę zwiał,

W Hamburgu przy kei nasz statek stał.

To Stary uknuł ten chytry plan,

Poleciał ćwiczyć na Repeerbahn.

A ja, spokojny stary dzwon,

Koleją wróciłem do rodzinnych stron.