Tekst
Wołało raz dziewczę na brzegu morza
"Chodź tu miły, chodź"
A wietrzyk w jej uszach odpowiedź tak grał
"Chodźże no miła chodź"
I wołał kawaler z pokładu kutra
"Chodź tu miła, chodź"
"Jakże po wodzie ja będę Ci szła?
Chodźże no miły, chodź"
I raz ona jego, a potem on ją
Chodź tu miła, chodź
Wołanie się niosło nad wodą i mgłą
Chodźże no miły, chodź
A kiedy już kuter cumował przy pniach
Chodź tu miły, chodź
Nikt nie wie dlaczego obleciał ją strach
Chodźże no miła, chodź
A gdy nazajutrz kawaler odpłynął
Daleko w morze zarzucić swą sieć
Samotne dziewczę patrzy w horyzont
I czuje jak ze wszystkich sił nachodzi ją chęć
Wołało raz dziewczę na brzegu morza
"Chodź tu miły, chodź"
A wietrzyk w jej uszach odpowiedź tak grał
"Chodźże no miła, chodź"
I wołał kawaler z pokładu kutra
"Chodź tu miła, chodź"
"Jakże po wodzie ja będę ci szła?
Chodźże no miły, chodź"
I tak się wołali ze 40 lat
Chodź tu miła, chodź
Dziś ona baba, a on stary dziad
Chodźże no miły, chodź.
I niesie morał ta prosta piosenka
Gdy jesteś młody, a ona jest piękna
Choć mowa srebrem a milczenie złotem
"Weź ją bracie, nie czekaj - wyjaśnisz potem!"