SZTORMOWA BOSSA NOVA

Rejs szedł normalnie, trochę kiwało,

Dwa niże zostały za nami.

Gdzieś koło Dover z Nordu przywiało,

Chief mówi - "Koniec z kartami."

No więc z Kocopołem w bulaj filuję -

"Uch! Ale się morze kudłaci."

Amper zielony źle się czuje -

Przylądek Ciepłych Gaci.

Gdy po dwóch dobach wylazłem z koi zmęczony sztormowaniem,

To zanim jeszcze przetarłem oczka, to usłyszałem chlupanie.

Pływają buty, skórki z cytryny, karty, mydło i pety,

A w nogach krzesła z prądem falują wczoraj wyprane skarpety.

Gdy na bosaka wylazłem z koi szukając drugiego kalosza,

Wypłynął razem z paczką "Carmenów" gdzieś pod kabinę Cichosza.

A tak to było:

Przechył na prawo i burta wgryzła się w fale,

I zimna, sina łapa w kambuzie rozwarła drzwi i bulaje.

Wolno z przechyłu łajba wstawała do normalnego stanu,

Płynął wodospad z mąką, jajami, schodami do "Manhattanu".

A...

Chwilę wcześniej wylazł z maszyny Chief, by przewietrzyć płuca,

A tu mu fala nogi podrywa i go o szoty rzuca.

Łeb rozwalony, biodrem wyrżnięte o metalowe poręcze,

Zdziera mu fala, ciągnąc za burtę, skórkę na prawej ręce.

Gdzieś do wieczora wodę czerpano podając wiadra i garnki,

Chief legł w bandażach dumny na koi i ryczał: "Ja chcę pielęgniarki!"

Na próżno mu radzik tą rzecz perswaduje, każąc mu leżeć na brzuchu,

Bo ten się żali - "Chłopcy, ja przecież nie mogę wykonać ruchu."

Smutniśmy przyszli w wieczór do niego, by go pocieszyć w udręce,

A on nam mówi - "Chłopcy, ja mogę trzymać je w lewej ręce."

Dwie doby później jeszcześmy grali, chociaż się nic nie przetarło.

Karta szła różnie, lepiej i gorzej, ale Chief'owi nie żarło.

Sztormowa bo... bossa nova, zakręcona głowa.

Gdzie góra, gdzie dół, gdzie do brydża stół.

Pięć kolejek piwka to dwadzieścia butelek,

Telewizor pusty, a w główce niewiele.

Sztormowa bossa nova.