ZEW

Zwrotka 1

Stary wietrze, ty zwiedziłeś całą ziemię

Tyś najstarszy jest z wędrowców, jakich znam

Szukasz celu i bez przerwy zapatrzony gnasz przed siebie

Z portu życie zabierz mnie w daleki świat

   I w trzy żagle mojej łodzi tchnij nadzieję, siłę daj

   Kapitanem zostań losu, ty najprostszą drogę znasz

Fale, co ruszacie zawsze w jedną drogę

Białe grzywy wam rozwiewa ojciec wiatr

Ukołyszcie me marzenia, sny przynieście o przygodzie

Zanim gdzieś na brzegu skończy się wasz czas

   I ponieście mnie ze sobą tam, gdzie czeka stary port

   Skąd już nigdy nie wracacie, może tam odnajdę dom

Morze, co od wieków strzeżesz swych tajemnic

Ze swej siły zawsze dumne jesteś tak

Nie pozwalasz się dosięgnąć, czasem tylko dasz nadzieję

Bo ze słonych łez twe serce jest jak głaz

   Lecz, gdy będziesz miało humor, wtedy ja zapytam cię

   Czy możliwe jest w ogóle, żeby móc zrozumieć cię

Zawsze będzie tak i nic już się nie zmieni

Próżno szukać, próżno pytać, zresztą gdzie

Bo stworzone tak przez Boga dały nam tylko legendy

Pozwalają czasem poznać nam swój gniew

   I wy, mędrcy tego świata, czy widzicie stado mew

   Na nic wasze mi mądrości, ja po prostu czuję zew