Santa Luzia

Santo Luzia to Wyspa Zielonego Przylądka należąca do archipelagu Wysp Zawietrznych, w Państwie Republiki Zielonego Przylądka, na Oceanie Atlantyckim. Wyspa posiada 35 km2 i położona jest pomiędzy wyspą São Nicolau a São Vicente. Na wyspie najwyższym szczytem jest Monte Grande mające 395 metrów n.p.m. 

Początkowo w XVII wieku wyspę zamieszkiwali rolnicy, ale ze względu na proces pustynnienia opuścili wyspę, gdyż miejsce nie przyniosłoby w dalszych latach plonów. W późniejszych czasach wyspa stanowiła miejsce jako pustelnia, czyli miejsce istnienia klasztoru pustelniczego, w którym żyli zakonnicy w odosobnieniu. Obecnie znajduje się tu stacja meteorologiczna wybudowana w XX wieku. Niewielka wysepka podlega pod rezerwat przyrody o nazwie Reserva Natural de Sata Luzia. Wulkaniczny charakter wyspy, brązowe od piaszczysto-skalistej powierzchni ziemi górskie szczyty i bardzo nieliczna, wręcz jałowa roślinność, powodują, że rezerwat ten jest inny niż większość soczyście zielonych, bujnych od roślin rezerwatów przyrody. Spacer po przestrzeniach pozbawionych roślinności, zabudowy i ludności jest nietypowym miejscem spędzenia czasu.

Rejs na wyspę pozwoli nie tylko odpocząć od zgiełku cywilizacji, wykonać pamiątkowe zdjęcia na wyspie przypominającej krajobraz pustyni czy odpocząć na plażach, na których brak jest ludzi, ale również odkryć niezwykłe wybrzeże tego nietypowego miejsca. Przystanek na trasie rejsu po Atlantyku w zupełnej ciszy i jedynie szumie morza zostanie w pamięci na lata.