Wyspy Egadzkie

Egady, czyli Wyspy Egadzkie to grupa Wysp na Morzu Śródziemnym. Położone są na zachód od Sycylii i nazywane rajskim archipelagiem włoskich wysp. Sześćset lat temu były połączone z Sycylią. Pod wpływem podnoszenia się poziomu morza, przesmyki, które łączyły wyspy z Sycylią zostały zalane przez morze. Grupa wysp składa się z trzech wysp - Favigana, Marettimo i Levanzo. Jako pierwsza powstała wyspa Marretimo, a następnie morze zalało kolejne przesmyki lądu i w ten sposób oddzieliły się kolejne wyspy Favigana i Levanzo.

Łączna powierzchnia wszystkich wysp to ok. 37 km2. Od 1991 roku wyspy Egady są morskim rezerwatem przyrody. Wyspy charakteryzują się górzystym krajobrazem, na którym można zaobserwować zjawiska krasowe i czystą wodą. Miejsca nie są tak popularne dla turystów jak inne wyspy, ale sielski krajobraz, atmosfera i widoki warte są zachodu i poświęcenia im czasu. Warto zwiedzić wyspy także wokół, korzystając z lokalnych łodzi, które cumują w porcie. Imponujący krajobraz wody w połączeniu z tutejszą roślinnością nie bez powodu nazywany jest rajskim archipelagiem. Krajobraz wyspy jest bowiem nie tyle imponujący, co bajkowy, a wręcz rajski. Kolory, kontrasty, barwy, niewielka ilość zabudowy i nieliczne środki transportu powodują, że miejsce jest tak iddylowe, że zapiera dech. Jakby się było w innym świecie. Spacerując po wyspie warto przejść się drogą prowadzącą do plaż Cala Fredda i Cala Minnola, a także wybrać się w głąb wyspy, aby w wyższych jej partiach napawać się pięknymi widokami. Na uwagę zasługuje także kamienista plaża Cala del Faraglione. Mieszkańcy wysp utrzymują się przede wszystkim z rybołówstwa, głównie połowu tuńczyków oraz turystyki. Iddylowe życie i nie wiele dodatkowych atrakcji poza pięknem samego miejsca nie wymaga szukania tutaj hałaśliwych atrakcji. Atrakcją tego miejsca jest kolor, cisza, odgłosy wody, ptaków i szumu wiatru.

Favigana charakteryzuje się krajobrazem częściowo górzystym i skalnym, o jasnych wapiennych barwach, a częściowo zarośniętym polami i łąkami. Liczne zatoki i jaskinie stają się miejscem ochłody w upalne dni, a złoża kresu podkreślają kolor wody. Znajduje się tu także góra Monte Catarina w wysokości 324 m n.p.m. Można tu także spotkać piaszczyste plaże i urokliwe zatoki z przejrzystą lazurową wodą. Przy głównym porcie znajduje się niewielkie miasteczko z białymi fasadami i Katedrą zlokalizowaną na wzniesieniu. W 2015 roku znajdująca się na wyspie plaża Cala Rossa, została uznana za jedną z najpiękniejszych plaż w Europie.

Maretimo jest najdalszą z wysp Egady, ale najwcześniej powstałą. Charakteryzuje się krajobrazem górzystym, z pionowo ustawionymi skałami do morza. Znajduje się na niej niewielka wioska. Większośc budynków posiada charakterystyczne niebieskie okiennice i drzwi, a przy wejściu do nich oznaczone są osoby w nich mieszkające - zapisane w formie nazwisk, na kolorowych kafelkach. Maretimo należy także do największego w Europie rezerwatu morskiego, w związku z czym architektura i zasady życia na wyspie są określone przez regulamin rezerwatu morskiego. Miasteczko umiejscowione jest na najniżej położonym terenie wyspy i połączone jest z portem. Warto opłynąć wyspę dookoła, ze względu na liczne groty, lazurową wodę i ciekawe, skaliste brzegi, które nie są widoczne od strony lądu. Ponadto jest to także świetne miejsce do nurkowania, wspinania się, spacerowania czy jazdy konno.

Lavanzo mimo tego, że jest najmniejszą z dotychczasowych wysp Egady przyciąga turystyów jedną z głównych i największych nietypowych atrakcji jakie posiada. Znajduje się na niej grota - Grotta del Genovese, w której odnaleziono wyryte na skałach paleolityczne wyobrażenia ludzi i zwierząt datowane na 9200 lat p.n.e.. Grota jest dostępna do zwiedzania, więc będąc w jej okolicach bądź na niej, nie można pominąć zobaczenia tak nietypowej atrakcji. Znajduje się w zachodniej części wyspy. Nie jest to jednak jedyna atrakcja tego miejsca. Krajobrazy, które charakteryzują się urwistymi wybrzeżami, do tego część terenu jest równinna i tu znajdują się pola uprawne, z których mieszkańcy się utrzymują i żyją, krystalicznie czysta, niebieska tafla wody, po której pływające wodzie wyglądają, jakby były zawieszone w powietrzu, charakterystyczne białe domy z niebieskimi okiennicami i drzwiami, a do tego wapienne skały z których zbudowana jest także uzupełniająca architektura, powodują, że miejsce jest nie tylko przejrzyste i jasne, ale także nie przesycone cywilizacją i głośnym życiem.