ABORDAŻ

Zwrotka 1

Na statek zaciągnąłem się,

Gdym dzieckiem jeszcze był,

Żeglować chciałem pośród mórz

Do końca moich dni.

A okręt najpierw piekłem był,

Lecz niebem mi się stał,

Na topie trupią głowę i

Dwa piszczele miał.

   I znów abordaż, znowu, hej,

   Anglików lej po łbie.

   Choć Angol setkę armat ma,

   My nie boimy się.

   Więc szpadą tnij, nie przejmuj się,

   Niech spada łeb po łbie.

   Dalej, hej, a nie obejrzysz się,

   A on będzie już na dnie.

Piratem wkrótce stałem się

I pokochałem to,

Parszywy to był los,

Lecz tam znalazłem zemstę swą.

Bo ojciec mój korsarzem był,

Z angielskich zginął rąk,

Za moją sprawą Angol zły

Piekielnych zazna mąk.

Kolejny Anglik spotkał nas

I był to jego błąd.

Kanonier już wymierzył cel

I szybko tli się lont.

Trafiamy go i tonie już,

Strzaskane maszt i ster.

Rekinów szare ciała wkrąg

Dostaną dziś swój żer.

Niejeden raz, gdy szedłem w bój,

Widziałem śmierci twarz.

Mówiła mi: "Odważnyś jest,

Lecz kiedyś głowę dasz."

Ja mówię: "Ej, nie boję się,

Że życie Tobie dam,

Lecz wpierw ostatni Anglii syn

Do piekieł trafi bram."

   x2