Szanta: (Dydaktyczna) Piosenka O Rzucaniu I Łapaniu

(DYDAKTYCZNA) PIOSENKA O RZUCANIU I ŁAPANIU

Wykonawca: Betty Blue
Słowa: Ela Kołodziejczyk
Muzyka: Ela Kołodziejczyk

Ref.:

Ref.:

Ref.:

Ukochaną chciałeś raz dumny w łódce swej ugościć,
ukołysać szumem fal, czule szeptać o miłości…
Przyszła, wbiła obcas w pokład: „Co ta ławka taka mokra?
Lepiej może chodźmy do kina!”

   Rzuć ją, stary, póki jeszcze możesz.
   Rzuć ją, stary! Potem już po tobie…
   Kiedy sieci rzuci ona, jej ramiona szczelne w rejs
   już nie puszczą cię! O nie!
   Rzuć ją, stary! Ja ci dobrze radzę.
   Rzuć ją, stary! Kiedy ster i władzę
   przejmie ona, łódź stracona tak jak wolność twoja,
   więc zrób jak radzi Betty Blue i w diabły ją rzuć! Tak zrób!

Dziewczę cud zapoznałeś w Mikołajkach.
Jaki ona miała biust, biodra, nogi… Istna bajka!
Już gitarę brałeś w dłoń, by balladę złożyć swą
u stóp jej, a ona rzekła: „Wolę dance!”

   Rzuć ją, stary, póki jeszcze możesz…

Metr pięćdziesiąt, biustu brak, ale śmiechem fale gładzi.
Sam już nie wiesz, który raz tak we dwoje na pokładzie…
Cumę rzuci, zrobi klar, wprawnym okiem zajrzy w gar,
a wieczorem parę szant dobrze czasem z nią ponucić.

   Łap ją, stary, nim ci ktoś ją zwinie!
   Łap ją, stary, zanim w rejs wypłynie
   z takim, który w niej nie kumpla, lecz dziewczynę dojrzeć chciał,
   a ty zostaniesz sam!
   Łap ją, stary! Otwórz oczy szerzej.
   Łap ją, stary! Może twoje szczęście
   bliżej jest, niż zdaje się, a więc chwytaj je
   i do serca tul — tak ci radzi Betty Blue.