PŁYŃMY W DÓŁ DO STAREJ MAUI

Zwrotka 1

Mozolny, twardy i trudny jest

Nasz wielorybniczy znój,

Lecz nie przestraszy nas sztormów ryk

I nie zlęknie groza burz.

Dziś powrotnym kursem wracamy już,

Rejsu chyba to ostatnie dni

I każdy w sercu już chyba ma

Piękne panny ze starej Maui.

   Płyńmy w dół, do starej Maui, już czas,

   Płyńmy w dół, do starej Maui.

   Arktyki blask już pożegnać czas,

   Płyńmy w dół, do starej Maui.

Z północnym sztormem już płynąć czas

Wśród lodowych, groźnych gór.

I dobrze wiemy, że nadszedł czas

Ujrzeć niebo z tropikalnych chmur.

Dziesięć długich miesięcy zostało gdzieś,

Wśród piekielnej, kamczackiej mgły.

Żegnamy już Arktyki blask

I płyniemy do starej Maui.

Za sobą mamy już Diamond Head,

No i groźne stare Oahu.

Tam maszty i pokład na długo skuł

Wszechobecny, groźny lód.

Jak odrażająca i straszna jest

Biel Arktyki, tego nie wie nikt.

Za sobą mamy już setki mil,

Czas wziąć kurs do starej Maui.

Harpuny już odłożyć czas,

Starczy, dość już wielorybiej krwi.

Już pełne tranu beczki masz,

Płynne złoto sprzedasz w mig.

Za swój żywot psi, za trud i znój,

Kiedyś w niebie dostaniesz złoty tron.

O dzięki Ci Boże, że każdy mógł

Wrócić do rodzinnych stron.

Kotwica mocno już trzyma dno,

Wreszcie ujrzysz ukochany dom.

Przed nami główki portu już

I kościelny słychać dzwon.

A na lądzie uciech nas czeka sto,

Wnet zobaczysz dziatki swe.

Na spacer weźmiesz żonę swą

I zapomnisz wszystkie chwile złe.

   x2