POD MASZTEM

Zwrotka 1

Gdym pierwszy raz płynął (gdzieś do Patagonii)

O żaglach wiedziałem tyle co nic

A rejs był cholerny i bosman nas gonił

Że czasem naprawdę nie chciało się żyć

Lecz choć usychałem z tęsknoty i słońca

Przeżyłem to jakoś, bo wiedziałem że

Gdy moja wachta dobiegnie już końca

Znowu pod masztem spotkamy się

Spotkajmy się wszyscy po wachcie pod masztem

Jak to robili żeglarze przed wiekiem

Bosman podkręci swe wąsy sumiaste

I też coś opowie i będzie - człowiekiem

Na morzu szukałem zarobku i przygód

A jedno com znalazł to wódka i strach

Marzyłem o domu, tęskniłem do wygód

A w porcie to piłem po całych dniach

Lecz potem do Dover ładunek się zdarzył

I kiedym po wachcie miał chwilę lub dwie

Słuchałem historii i pieśni żeglarzy

Które pod masztem rodziły się

Od środka mnie żarła za domem tęsknota

A pod koszulą zżerały mnie wszy

Lecz kiedy zapłakać mi przyszła ochota

Pociechę mi przyniósł sam John Cherokee

Gdy w nocy marzyłem o pięknej dziewczynie

Hiszpańskie dziewczyny widziałem we śnie

A gdy się wisiało na jakiejś bulinie

To "Congo River" nuciło się

Choć bosman był bydlę i bił nas po pyskach

Przy każdej okazji, a często i bez

Też lubił posłuchać o złotych urwiskach

O Ianie Rebecu czy o New York Gals

Siedzieliśmy długo i piliśmy brandy

I szczęście aż biło z tych pijanych mord

Choć nikt jeszcze wtedy nie wiedział którędy

Go los poprowadzi, gdzie znajdzie swój port