PROM WAHADŁOWY DOVER-CALAIS

Zwrotka 1

Nasz statek pływał tylko między Dover a Calais

Towary różne szły przez kanał - we wtę no i w tę

Z Calais do Dover i z Dover do Calais

Mogliśmy przewieźć wszystko co dało sprzedać się

Wieźliśmy dziesięć ton ślimaków do Calais

Wszak Francuz jak wiadomo ślimaków kocha smak

Lecz tak zawzięcie lało, że potopiły się

I nasze sny o zysku prędziutko trafił szlag

Do Dover szła herbata - dwadzieścia chyba ton

A każda fala nam się pod pokład chciała pchać

Jak byliśmy już w porcie, to Anglik wrzasnął: won!

Bo pleśń zeżarła towar, co miał fortunę dać

Do dziewczyn mnie ciągnęło, więc niech nie dziwi cię

(Jak byłbyś w mojej skórze też byś tak zrobił sam)

Że jedną miałem w Dover, a drugą zaś w Calais

Angielską flegmę tutaj, francuską miłość tam

Gdym do kochanki pędził - raz w Dover, raz w Calais

To często nie wiedziałem, jak pannę witać mam

I stojąc już na progu niepewność brała mnie

Czy rzec: "Hallo, my darling", czy też "Bonjour, madam"

Trzydzieścim lat tak pływał aż śmierć zabrała mnie

Więc prośbę mam ostatnią, gdy pogrzeb mu jest tuż

Podzielcie moje prochy na Dover i Calais

By nigdy mnie przez kanał nic nie ciągnęło już